Jan Strzelewicz, urodził się 29.12.1898 w Pakości jako nieślubne dziecko Pelagii Strzelewicz. Wychowywany w rodzinie Julii i Ryszarda Elsnerów. Przyrodnie rodzeństwo Marynia, Kazimiera, Józef, Helena Elsnerowie. W latach 1906-1913 uczęszczał do 7-klasowej szkoły powszechnej w Pakości. Brał udział w strajku szkolnym. Po zakończeniu nauki imał się różnych zajęć: pracował u Bauerów jako robotnik rolny, był listonoszem. W 1916 roku został wcielony do armii pruskiej i wysłany na front. Walczył we Francji, gdzie w 1918 roku został ranny w rękę. Po opuszczeniu szpitala podjął decyzję o dezercji. Po powrocie włączył się do przygotowań powstańczych. Brał udział w rozbrajaniu oddziału grenschutzu stacjonującego w cukrowni. Początkowo został wyznaczony do pełnienia wart przy komendzie miasta na dworcu kolejowym. 9 stycznia wraz z pakoskim oddziałem został skierowany na front północny powstania. Brał tutaj udział w akcji, która doprowadziła do zajęcia Łabiszyna. Następnie bronił śluzy pod Antoniewem przed atakami niemieckich oddziałów. Na początku lutego uczestniczył w krwawych bojach pod Elizewem i Słonawami. Od 5 lutego w składzie kompanii pakoskiej bronił V odcinka frontu w okolicach Szubina pod Gromadnem, Ludwikowem i Kowalewem. 29 kwietnia uczestniczył w obronie Lipy, Jaktorowa i Jelenia. 5 maja 1919 r. wraz z kompanią wycofany z frontu północnego, przeniesiony do Poznania i wcielony do 67 pułku piechoty (9 pułku strzelców wielkopolskich). Po zwolnieniu z wojska w 1919 wyjechał do Krakowa, gdzie podjął pracę w Przedsiębiorstwie Budowli Fabrycznych Schlehen w Trzebini. W latach 1922-1940 pracował w charakterze podmajstra w Przedsiębiorstwie dla Budowli Fabrycznych kuzyna Józefa Elsnera. 21.01.1928 wziął ślub z Anną Zając ze Straconki k. Bielska. W 1929 pracował przy budowie cukrowni w Kruszwicy. W 1931 rozpoczął budowę domu w Zabierzowie, gdzie zamieszkał wraz z żoną. W 1934 wziął udział w walnym zjeździe uczestników walk wolnościowych w Pakości. W sierpniu 1939 r. został zmobilizowany jako strzelec 3 komp. 51 baonu wartowniczego w Krakowie. 17.09.1939 został wzięty do niewoli pod Giełczewem (woj. lubelskie). 28.10.1939r. uciekł z obozu przejściowego w Kielcach. W czasie okupacji pracował w charakterze kierownika ruchu w Zakładach Wapiennych J. Elsner w Zabierzowie k. Krakowa. Po wojnie kierował Zakładami Wapienniczymi w Strzelcach Opolskich. W latach 1947-49 był dyrektorem Zakładu Wapienniczego w Tarnowie Opolskim. W 1956 w wyniku wylewu został częściowo sparaliżowany.  Do 1957 pracował w Nowej Hucie. Ze względu na stan zdrowia przeniesiony na rentę. Zmarł  17.05.1970r. Pochowany na cmentarzu komunalnym w Bielsku-Białej przy ul. Grunwaldzkiej.

 

Biogram opracowała siostrzenica Magdalena Wiencek

   biogramy